Adres- en bankgegevens
(Blog 1 - 10)
Pagina: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13

Datum: 22-08-2019

Reis van 1000km

Morgen is het dan eindelijk zover. Morgen hoopt het Oekraïense gezin met hun kinderen te vertrekken naar Pomichna. Haar ouders en ik hopen hen weg te brengen. Er is vervoer geregeld. We hopen de reis van 1000km  met 2 busjes en mijn auto te gaan maken. Wilt u bidden voor de reis? Ik hoop jullie op de hoogte te houden via de website.

Datum: 14-08-2019

Gezin vertrekt om familiehuis te starten

Familiehuis

3 maanden geleden heb ik jullie verteld over het Oekraïense gezin wat een familiehuis gaat starten. (Zie de blog van 17-05-19
D.V. 20 Augustus hoopt dit Oekraïense gezin te gaan verhuizen naar Pomichna, 1000km verderop in Oekraine. Vanaf de periode dat ze er wonen kan de procedure in gang worden gezet om de kinderen uit het internaat op te nemen in hun gezin. Het Oekraïense echtpaar heeft 3 eigen kinderen en ze hopen 7 andere kinderen een liefdevolle huis te kunnen bieden in hun eigen gezin. En het belangrijkste is dat deze kinderen in een christelijk gezin  mogen opgroeien en zo het evangelie mogen horen.
In de blog van 3 maanden geleden is uw hulp gevraagd om dit gezin financieel te ondersteunen. Het gezin is de Heere dankbaar voor alle hulp die ze tot nu toe al ontvangen hebben.

Volgende week hoopt het gezin de reis van 2 dagen te gaan maken naar het Midden-Oosten van Oekraïne. Haar ouders en ik hopen ze weg te gaan brengen. Er is voor nu nog onduidelijk met welk vervoersmiddel we kunnen gaan. 1 busje zal te weinig zijn voor 8 personen en een hele verhuizing. Wij willen hiervoor u gebed om vragen.

Nog niet al het geld wat nodig is voor het familiehuis is binnen. Toch gaat het gezin volgende week vertrekken; ze vertrouwen er op dat de Heere voor hen zal zorgen.
Onder het kopje ‘’geldmeter’’ ziet u wat er nog nodig is om het familiehuis te ondersteunen.
Er is een onderscheid gemaakt tussen eenmalige kosten en jaarlijkse kosten. 
Mogen wij nogmaals om uw hulp vragen?
Als er uiteindelijk 7 aangenomen kinderen wonen in het familiehuis dan is er minder financiële hulp nodig omdat ze dan redelijk rond kunnen komen van de kinderbijslag die ze dan hopen te ontvangen. 

U bijdrage kunt u storten op het volgende rekeningnummer: NL52 RABO 0314010041 
Op naam: S. de Wildt
Onder vermelding van: Familiehuis – …(het doel)…
Wilt u het liever overmaken via de stichting dan is dit ook een mogelijkheid, alleen duurt het dan wat langer voordat het geld er uiteindelijk is. Let wel op dat u dan deze omschrijving gebruikt: Stefanie de Wildt / 21450 / familiehuis. (bankrekening vind u onder het kopje ‘’Adres- en bankgegevens’’.)

Ik hoop jullie volgende week op de hoogte te houden van onze 2 daagse reis en de periode in Pomichna. 
 

Datum: 14-08-2019

Zonnebloemactie

Vorige maand is er een zonnebloemactie gehouden voor het familiehuis. Er is €500,- opgehaald! Hartelijk dank voor uw bijdrage! 

 

Datum: 08-08-2019

Bezoek familie van Bochove

Het is alweer even geleden dat er een blog geplaatst is. In de afgelopen 1,5 week is familie van Bochove hier op bezoek geweest. Het waren mooie en gezegende dagen met elkaar. 

Binnenkort zal familie van Bochove zelf hun belevenissen en ervaringen vertellen over hun bezoek aan Oekraïne.

Datum: 19-07-2019

Nieuwe nieuwsbrief

Er staat een nieuwe nieuwsbrief online van Stefanie.

De nieuwsbrief kunt u vinden onder het kopje ''Nieuwsbrieven''. 

Bedankt voor uw gebed en financiele steun!

Datum: 08-07-2019

Ludmilla ernstig ziek geweest en naar de kerk

Nog maar enkele dag later toen ik de wonderlijke veranderingen zag bij moeder, werd Ludmilla ernstig ziek. Ze wilde niets meer eten en drinken en als ze toch iets binnen kreeg dan kwam het er weer uit. Ze was heel slap en ademde zwaar. Ze was er zo slecht aan toe dat we vreesde dat ze spoedig zou sterven. (Dit was afgelopen vrijdag en zaterdag.) Het was zwaar deze dagen, zou ik nu afscheid moeten nemen van mijn meisje? Ook voor moeder was het heel zwaar. Sinds een week ziet moeder in hoe waardevol haar ernstig gehandicapte dochtertje voor haar is en zou ze haar nu los moeten laten? We hebben samen gebeden.

Wonderlijk begon Ludmilla zaterdagmiddag te drinken en te eten. En ook gaf ze niet meer over. 

Moeder had mij een paar dagen geleden al verteld met mij mee te willen naar de kerk. Maar ze zou wel haar kleine baby en Ludmilla willen meenemen. Ze wilde Ludmilla niet thuis achterlaten, wat is dat bijzonder. Een week geleden gaf ze haar dochtertje nog nauwelijks te eten en nu wil ze haar niet voor 2 uurtjes thuis laten bij andere mensen. Ik zei dat het prima was als Ludmilla en de baby mee zouden gaan naar de kerk (Hier in Oekraïne is het normaal dat ook baby's meekomen). 

Maar toen Ludmilla ziek werd, leek dit allemaal niet door te kunnen gaan...  Maar de Heere heeft weer opnieuw het leven van Ludmilla gespaart. En omdat het zondagochtend (gisteren) zo goed ging met Ludmilla, konden ze toch mee naar de kerk. 

Gisterenochtend mocht er een busje vol met mensen uit het zigeunerkamp naar de kerk gebracht worden. Een maand geleden is een van deze mensen tot geloof gekomen. Wat mag de Heere hier in dit zigeunerkamp dan werkzaam zijn. Hier mogen we dankbaar voor zijn! Wilt u blijven bidden voor deze mensen?

Datum: 04-07-2019

Verandering bij de moeder van Ludmilla

Zoals ik in de vorige blog verteld heb mochten we een week geleden de verjaardag van Ludmilla vieren. Het was heel bijzonder dat ze dit mocht beleven. Ik was erg dankbaar en blij, maar toch waren er grote zorgen. Moeder voedt haar dochtertje nauwelijks en verzorgt haar niet zoals het zou moeten. Soms wist ik het ook even niet meer wat wijsheid is. Wat is nu het beste? Ludmilla thuis bij moeder laten of dat ze bij mij komt wonen? Wat is het dan belangrijk dat we dit overgeven in de handen van de Heere. Hij zal dan leiden! 

Twee dagen later was ik in gesprek met het Oekraïense echtpaar (waar ik goed contact mee heb), over dat Ludmilla eigenlijk nodig in bad zou moeten. Maar waar zou dat kunnen? Ik wilde Ludmilla niet alleen meenemen naar mijn huis, omdat de papieren niet geregeld zijn. Dit zijn papieren die ervoor zorgen dat ik niet verantwoordelijk ben als er iets met haar zou gebeuren. En om moeder nu mee te nemen naar mijn huis, leek mij ook onverstandig, omdat het beter is dat zij niet weet waar ik woon. We hebben het in het gebed gebracht. Het leek ons toen het beste om Ludmilla de badderen in het bejaardtehuis van het Oekraïense echtpaar. 

Afgelopen woensdag ben ik toen naar Ludmilla gegaan om moeder het nieuws te vertellen. Toen zei moeder: ‘Ik heb haar gisteren zelf al in bad gedaan’. Ik stond verbaast...!

De volgende ochtend toen ik weer kwam, was moeder Ludmilla al aan het eten geven. Weer was ik erg verbaast...

De dag hierop hebben moeder en ik haar aangekleed en haar een mooi jurkje aangedaan. Toen zei moeder, met een verliefde blik kijkend naar haar dochter: ‘Wat is ze mooi hé!’

Wat een verandering heeft er bij moeder plaats gevonden. Eerst gaf ze haar dochtertje nauwelijks te eten en nu probeert ze echt goed voor haar dochtertje te zorgen. En je ziet echt dat ze nu van Ludmilla houdt. Dit is echt een wonder!                                                              

Wat ben ik dan nu dankbaar dat ik Ludmilla niet uit huis heb gehaald.

Datum: 01-07-2019

Ludmilla 3 jaar!

Gisteren mocht Ludmilla 3 jaar worden! Wat heel bijzonder dat ze dit mocht beleven. Uit dankbaarheid hebben we gisteren de verjaardag dan ook mogen vieren met haar moeder, broertje en zusjes. Ludmilla kreeg er zelf niets van mee, maar het was vooral voor moeder dat ze mocht zien dat haar zwaar gehandicapte dochtertje ook waardevol is. Ik had zelfgemaakte appeltaart meegenomen en we mochten samen met het hele gezin bidden.

Nu ik elke dag (of soms zelfs meerdere keren per dag) naar het zigeunerkamp moet rijden, dit zijn afstanden van 25 minuten enkele rit, zult u begrijpen dat dit best in de kosten oploopt. Verder koop ik ook veel speciale voeding en andere producten voor Ludmilla. Hierdoor gaat het sponsorgeld er sneller doorheen dan wat er vooraf berekend was..

Mogen wij u om een extra sponsoring vragen? Uw gift kunt u storten op het vermelde rekeningnummer op de website. Alvast hartelijk dank!

Datum: 29-06-2019

Update Ludmilla

Ludmilla is nog steeds thuis bij haar moeder. Elke dag, of meerdere keren per dag, kom ik haar bezoeken om haar te verzorgen en te voeden. Ik ben er nu wel achter dat moeder nauwelijks tot geen drinken en eten geeft aan Ludmilla.

Elke dag is het weer een ''verrassing'' hoe ik Ludmilla en het hele gezin zal aantreffen. Hoe zal het met Ludmilla zijn? Hoe zal moeder deze dag reageren? Elke dag is het weer anders... De ene dag zegt moeder volledige afstand te willen tekenen van haar dochter en de andere dag zegt ze haar nooit bij iemand achter te willen laten.

In de afgelopen dagen hebben we verschillende dingen proberen te regelen. We hebben die vrouw nogmaals ontmoet die in bezit is van het paspoort van moeder. Dit paspoort bleek verlopen te zijn en nu is moeder bezig om een nieuw paspoort aan te vragen. Zonder geldig paspoort van moeder kunnen we geen papieren regelen zodat Ludmilla eventueel bij mij kan komen wonen. 

Gisteren hebben we een gesprek gehad met de kinderbescherming. Deze man was ten eerste erg verbaast dat ik voor zo'n ziek kindje wil zorgen. ''Jij zoekt nu juist problemen op om voor zo'n kindje te willen zorgen''; was zijn eerste reactie. Maar toch vond hij het heel bijzonder en was hij echt bereidwillig om te helpen. Ik heb nogmaals even navraag gedaan bij de Jurist, zij zag ook geen enkel probleem. Wat ben ik dan dankbaar voor de bereidwilligheid van deze mensen.

Voor nu is het onduidelijk hoe de aankomende dagen er uit zullen gaan zien. We moeten nu eerst wachten op het nieuwe paspoort van moeder. Hoe het dan verder zal lopen is in de handen van de Heere.

Tot nu toe ga ik elke dag (of vaker) naar het zigeunerkamp om haar eten te geven. Het is soms best zwaar om elke dag naar het kamp te gaan, maar nog moeilijker om weer weg te gaan, want hoelang moet ze wachten totdat ze weer eten of drinken krijgt..?

Vanmorgen was ik erg blij met wat er gebeurde. Ik kwam het huisje binnen, begroette de rest van de familie en zette alles klaar om haar wond te verzorgen en toen begon Ludmilla te huilen. Ik pakte haar op, ze werd stil en er verscheen een blik van herkenning op haar gezicht. Zal ze mij dan toch gehoord hebben toen ik aankwam? Ik gaf haar eerst snel eten, want ze had erg honger... Daarna wilde ik haar wond verzorgen, maar haar doorligplek bleek genezen te zijn. Wat is dat fijn!

D.v. morgen hoopt Ludmilla jarig te zijn. Ze hoopt dan 3 jaar te worden. Wat bijzonder als ze dit mag beleven.

Willen jullie blijven bidden voor haar!

Datum: 21-06-2019

Waar gaat Ludmilla wonen?

In de 2 weken dat ik weer terug ben in Oekraïne is er hier veel gebeurt. Teveel om eigenlijk te beschrijven, maar misschien had ik u al wel iets eerder op te hoogte moeten brengen...

Zoals ik in de vorige blog al in het kort verteld heb, heeft Ludmilla een doorligwond. Elke dag ga ik nu naar Ludmilla om haar een beetje te wassen en haar wond te verzorgen. En ik kan wel zeggen, dit is heel zwaar. Als ik het zo kan beschrijven; er zijn alleen maar botjes overgebleven. Ludmilla heeft een groot waterhoofd en daaronder ligt een klein lichaampje. Een lichaampje wat bijna niet meer kan... Als ik haar wond verzorg, dan gilt ze het soms opeens uit.

Volgens moeder wil ze niet eten en drinken. Maar als ik er ben, eet ze naar de grote van haar lichaampje, echt super goed.

Elke morgen als ik het kleine zigeunerhuisje binnen stap is het altijd weer een 'verrassing' hoe ik haar aan zal treffen. Hongerig, dorstig, vies en bezweet enzovoort. Ik verzorg haar met alle liefde, al is het zwaar. 

En soms vraag mij wel is af waar ik de energie vandaan haal om elke dag (of soms meerdere keren per dag) haar op te zoeken. Maar als ik mijn mooie meisje in mijn armen heb, en haar stralende gezichtje ziet van herkenning dan weet ik weer waar ik voor gekomen ben. (Ludmilla is lichamelijk en verstandelijk zwaar gehandicapt, doof en blind.)

Haar doorligwond wordt gelukkig steeds kleiner. Ik zag het positief in, totdat afgelopen vrijdag moeder opeens zei de andere dag te zullen vertrekken met al haar kinderen. Ze wil iets van 500 km verderop gaan werken op de vuilnisbelt. Ik schrok hier van. Ze kan niet zomaar zo'n zwak kindje wat waarschijnlijk niet meer lang zal leven, zo'n lange reis laten maken. Ze zal nog onderweg sterven in de trein of in de bus.

Maar wat dan? Ludmilla thuis achterlaten? Moeder heeft dit wel eens eerder gedaan, maar toen leefde oma nog. Oma is alleen een aantal maanden geleden overleden. 

Dus als moeder gaat vertrekken en ik haar zou zeggen dat ze Ludmilla niet mee kan nemen op die reis, dan zou ze Ludmilla moeten achterlaten thuis. Dus toen kwam de vraag: Of Ludmilla tijdelijk bij mij wonen kon?

Op zo'n moment gaat er van alles door je heeft. Kan dit wel? Wat als ze sterft als ze bij mij woont? Kan ik dan 2 à 3 maanden de deur niet meer uit? Dan heb ik nu opeens de verantwoordelijkheid voor een zwaar gehandicapt kindje. 

Als eerste bij thuiskomst hebben we het eerst in gebed gebracht. Want wat is Gods wil?

In deze middag ging alles in trein snelvaart. Van Jurist bellen tot bezoek aan de advocaat toe. Het eerste goede nieuws was; het is mogelijk dat ik Ludmilla in huis opneem en dat moeder de verantwoordelijk houdt over haar kindje. Zo kan ik niet aansprakelijk gesteld worden als ze sterven zou. Uiteindelijk moeder opgehaald uit het zigeunerkamp, om met haar naar de advocaat te gaan. Toen bleek dat haar paspoort in het bezit is van een vrouw uit een ander zigeunerkamp. Dus toen weer naar dit kamp gereden. Deze vrouw begon een verhaal te vertellen dat ze niet wilde dat deze moeder haar ernstig zieke kindje zou achterlaten. Ze zou moeder helpen en steunen in van alles, zoals ze beloofde...

Ik zag dit als een gebedsverhoring! Moeder hoefde niet weg en Ludmilla mag thuis blijven.

Helaas nog geen paar dagen later, nam het hele verhaal een andere wending. Die vrouw die we ontmoet hadden en beloofd had te zullen helpen, bleek de waarheid niet gesproken te hebben. (De hele geschiedenis zit nog ingewikkelder in elkaar, maar dat doet er voor hier niet toe.) 

Toen kwam bij moeder het weer naar boven en zei tegen mij: ''Ik ga over enkele dagen vertrekken met mijn kinderen. Jij zegt dat Ludmilla niet mee kan met mij, ik kan ze niet thuis alleen achterlaten, dus dan komt ze bij jou wonen''.

Even moest ik slikken, nu dit zo duidelijk tegen mij werd gezegd... Ik zei: jij bent haar moeder, ze heeft jouw nodig. Ik ben weg gegaan en gebeden of de Heere uitkomst en wijsheid wil geven in deze situatie.

Er is toen nogmaals navraag gedaan of het mogelijk is dat Ludmilla tijdelijk bij mij kan komen wonen. Nu is het alleen aan mij, wanneer ik ''ja'' zal zeggen. Maar ik kan en mag deze keuze niet alleen maken. Want is het wel Gods wil dat ze bij mij komt wonen. Wil ik het gewoon zelf niet te graag? Daarom wil ik u ook vragen om te bidden om wijsheid om een beslissing te maken.

Gisteren toen ik het zigeunerhuisje binnen kwam en Ludmilla als een klein hoopje in een hoekje zag liggen, ging er zo'n pijn door mij heen. Wat dit meisje de afgelopen periode thuis al niet heeft doorstaan. Een moeder die haar nauwelijks eten en drinken geeft, haar gezicht die onder de vliegenpoep zit, ze heeft veel pijn, ze heeft erge honger en dorst.... enzovoort. Als ik haar dan zo zie lijden dan bid ik of dit lijden voor haar spoedig mag ophouden en dat ze voor eeuwig bij Hem mag zijn. 

Maar het hoeft toch niet zo te zijn dat ze haar laatste weken zo moet doorbrengen...? Hoe zwaar moet het zijn om 20 uur zonder eten en drinken te liggen in een hutje van 35°c..!!

(Blog 1 - 10)
Pagina: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13
Adres- en bankgegevens

Postadres van Stefanie (adres van het zendingskantoor):

UKRAINE 90202
Zakarpatska Oblast
berehove/beregszász
B. Chmelnytskoho 10/3
Stefanie de Wildt

Mob.: 06-10472040

"Een blijk van meeleven doet altijd goed."

Bankgegevens

Stichting Children's Relief

NL93INGB0000003584

Omschrijving: Stefanie de Wildt / 21450

Erkend als ANBI (belasting aftrekbaar)

"Met uw bijdrage kunnen de kinderen de liefde en zorg krijgen die ze nodig hebben."

E-mailadres

Stefanie privé: sdewildt@kliksafe.nl
Thuisfrontcommissie: tfc@stefanieinoekraine.nl