Adres- en bankgegevens
(Blog 21 - 30)
Pagina: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18

Datum: 29-11-2019

Bezoek van arme gezinnen

In de afgelopen weken heb ik hier in Pomichnaja al een aantal arme gezinnen bezocht die een gehandicapt kindje hebben. De kinderbescherming gaf mij een lijst met wel 40 gezinnen die een kindje hebben met een handicap. Samen met de dominee ben ik al een aantal dagen op stap geweest om deze gezinnen te bezoeken. Nu kom ik in straten waar ik nog niet eerder ben geweest en nu kom ik er eigenlijk pas achter waar ik nu op dit moment woon (waar ik straks voorgoed ga wonen). Ik kom nu in straten van Pomichnaja die eigenlijk geen straten te noemen zijn. Lang zoeken naar het juiste adres en dan uiteindelijk aankomen bij een treurig vervallen huisje. Elke keer is het weer afwachten wat ik tegen zal komen, zal deze moeder goed voor haar kinderen zorgen?

In de afgelopen bezoekjes heb ik van alles gezien. Bij sommige gezinnen was het schrikbarend in welke armoede deze mensen leven. Er was mij al wel verteld dat Pomichnaja veel armer is dan Beregowo (de plaats waar ik 2 ½ jaar heb gewoond), maar nu zie ik met eigen ogen dat dit een hele arme regio is.

Gelukkig zijn er ook gezinnen die goed voor hun kinderen zorgen. Zoals bij moeder Ira. Moeder Ira vertelde mij dat ze één zoontje heeft van 11 jaar. Haar zoontje heeft het Syndroom van Down. Terwijl ze over haar zoontje spreekt, gaat er veel liefde van uit voor hem. Ze vertelde dat ze het niet begreep dat ouders hun gehandicapt kindje konden afstaan en lieten opgroeien in een internaat. Wat deed het mij goed om te zien dat er hier ook moeders zijn, die goed voor hun kind zorgen. Het was te zien dat moeder niet de rijkste was, maar het belangrijkste wat dit jongetje heeft; is Liefde! Nadat de dominee het Evangelie mocht vertellen en we deze moeder uitgenodigd hadden voor de kerkdienst, ging ik met een voldaan gevoel naar het volgende gezin.

Datum: 26-11-2019

Al een aantal weken in Pomichnaja

Hier boven ziet u foto's van Pomichnaja en van het gebouw waar na de renovatie kinderen komen te wonen met een handicap. 

 

Zoals jullie in de blog van 3 weken geleden hebben gelezen verblijf ik op dit moment in Pomichnaja. Dit is al mijn 4e bezoek aan Pomichnaja. Ik ben hier nog maar net 3 weken en het voelt nu al alsof dit voorgoed mijn thuis is.

Ik wil jullie graag op de hoogte houden van mijn bezigheden hier in Pomichnaja. De weken dat ik in Pomichnaja ben, verblijf ik bij het (Oekraïense) gezin van Andre en Alona. (Hun verhaal kan je lezen in de blog van 24-10-2019)

In de laatste blogs en de nieuwsbrief van 2 weken geleden hebben jullie gelezen over de plannen voor het nieuwe project. We hebben het verlangen om een liefdevol thuis op te richten voor gehandicapte kinderen.

Er zal nog een hele periode overheen gaan voordat deze gehandicapte kinderen hier kunnen komen wonen. Het gebouw is er al wel, het gebouw staat naast het familiehuis, waar ik nu verblijf. Dit gebouw, wat voorheen een kleuterschool was, heeft een grote renovatie nodig. De eerste stap is nu om er voor te zorgen dat er voldoende sponsoring komt voor de renovatie. Wij willen u om gebed vragen voor de sponsoring zodat de renovatie gestart kan worden. 

U zult zich afvragen, waarom ik nu al in Pomichnaja ben (de plaats waar het nieuwe project komt) terwijl het gebouw nog niet is gerenoveerd. In deze periode hoop ik gezinnen te gaan bezoeken die gehandicapten kinderen hebben. Ook hoop ik regelmatig het internaat te bezoeken waar kinderen wonen die minderbegaafd zijn. Er moet ook veel uitgezocht en geregeld worden, zoals welke formaliteiten er zijn om kinderen aan te nemen.

Ook is het belangrijk dat ik hier de mensen in de omgeving beter leer kennen en contacten krijg in de gemeente.

Nu ik bij het gezin woon van Andre en Alona, help ik hen ook met de kinderen en het huishouden. Over enkele weken hoopt het familiehuis de eerste pleegkinderen te verwelkomen. Dan zal wat extra hulp in het gezin ook zeker welkom zijn!

Inmiddels ben ik begonnen om de gezinnen te bezoeken die een gehandicapt kindje hebben. Er zijn namelijk wel 40 gezinnen in Pomichnaja die een gehandicapt kindje hebben.

Ik vertel jullie graag over deze bezoekjes, maar dat hoop ik u in de volgende blog te vertellen.

Datum: 20-11-2019

Oliebollenactie

In november is de jaarlijkse oliebollenactie weer gehouden. Dit heeft het mooie bedrag van €5068,40 euro opgebracht. Iedereen hartelijk bedankt voor  de steun en giften die zijn gedaan. 

Datum: 20-11-2019

snoeprollenactie -10 JV en presentatie

De -10 jeugdvereniging Benjamin heeft in de afgelopen maand een snoeprollenactie voor Stefanie de Wildt gehouden. Vandaag hield Jobke van Bochove namens Stefanie een presentatie op de kinderclub over het werk wat Stefanie doet in Oekraine. Ze mocht het mooie bedrag van €504,- in ontvangst nemen. Hiermee kan de geldmeter van het vierde jaar weer een stuk worden aangevuld. Bedankt voor jullie hulp!

Datum: 07-11-2019

Nieuwe nieuwsbrief

Er staat weer een nieuwe nieuwsbrief online. U kunt hem vinden onder het kopje ''nieuwsbrieven''. Bedankt voor uw steun en gebed.

 

Datum: 07-11-2019

Nieuw project / nieuwe organisatie

Nu het werk en de zorg rondom Ludmilla is 
weggevallen is het mijn verlangen een woonvorm op te zetten voor gehandicapte kinderen. Een plaats waar zij liefdevol kunnen opgroeien. Een plaats waar kinderen met een beperking tijd en aandacht ontvangen. Dit nieuwe project zal worden gerealiseerd in Pomichnaja. Zo’n 1000 kilometer dieper het land in. Een gebied waar geen hulporganisaties aanwezig zijn. Een arm gebied. Dit huis komt naast het familiehuis Van André en Alona. Op dit terrein staat ook de kerk. Tussen het familiehuis en de kerk staat een goed leegstaand schoolgebouw. De gemeente hoopt en bidt dat op deze plaats op termijn kinderen met een beperking een liefdevolle verzorging mogen ontvangen. De realisatie van een project van deze omvang heeft tijd nodig. Het gebouw heeft een renovatie nodig, veel papieren zullen moeten worden geregeld en ik zal ook in Pomichnaja gaan wonen. 


Maar er is meer nieuws. Na verkennende gesprekken heeft Stichting Kimon kortgeleden een bezoek gebracht in Oekraïne. Deze stichting zendt veldwerkers uit om 
kansarme kinderen het evangelie te verkondigen. In Beregowo hebben we onlangs gesproken over mijn visie 
en missie en over de uitnodiging van de plaatselijke kerk in Pomichnaja. Kimon sluit aan bij specifieke hulpvragen van de lokale bevolking. Het nieuwe project past binnen de visie en missie van Kimon. Na deze verkenning is besloten om onze kennis en ervaring te bundelen en zal ik als veldwerker de nodige begeleiding van Stichting Kimon ontvangen. U zult begrijpen dat er veel financiële steun nodig is voor het nieuwe project. 
Mogen wij u daarom vragen om de machtiging in te vullen, die u kunt vinden onder het kopje "nieuwsbrieven". Of via het rekeningnummer wat u op de website kunt vinden. Alvast hartelijk dank voor uw bijdrage en vergeet bovenal niet te bidden voor Zijn project. Ik hoop u trouw op de hoogte te houden over de vorderingen van het nieuwe project. 

 

Als u dit leest, hoop ik net veilig en wel aangekomen te zijn in Pomichnaja. Ik hoop hier minimaal 4 weken te blijven om mijzelf voor te bereiden voor het nieuwe project. Ook zal ik het familiehuis, waar ik ik deze weken verblijf, ook helpen als ze hun eerste pleegkinderen mogen verwelkomen.

Datum: 24-10-2019

Bericht van het familiehuis uit Pomichnaja

“Wij als gezin zijn inmiddels aangekomen in Pomichnaja. Het was moeilijk om los te laten waar je aan gehecht bent, familie, goede vrienden, werk. Wij zijn hier al ongeveer 2 maanden. In deze periode zijn wij meer te weten gekomen van de mensen in deze omgeving. Onze kinderen hebben kennis gemaakt met de nieuwe school, leraren en de klasgenoten. We begrepen uiteindelijk de bijzondere voorschriften van deze school en weten nu niet hoe we verder moeten. Er zijn hier heel erg strenge regels, en we weten nog niet of het verstandig is om onze kinderen hier naar school te sturen. We denken er nu aan om thuisstudie te proberen.

 

We hebben bijna ons huis op orde, onze spullen opgeruimd. In dit huis raken we elkaar vaak kwijt. Het is een groot huis, met een grote keuken en vele kamers. We begrijpen steeds meer wat er in ons leven moet veranderen; de kinderen moeten nog meer broertjes en zusjes aannemen en wij moeten nog meer kinderen opnemen in ons hart.

 

Momenteel zijn wij ons actief aan het voorbereiden tot het aannemen van kinderen in ons gezin. De sociale dienst is al geweest en heeft al een voorstel gedaan voor 5 jongens vanuit het zelfde gezin. Éen van hen is gehandicapt.

Ook zijn wij bezig om het verwarmingssysteem te installeren. We zouden dit graag gedaan hebben voordat de kinderen komen, zodat zij het warm hebben in de koude winter en zodat het een economisch verwarmgssysteem wordt. Hier zijn de winters kouder, tot -20°C.

 

Bedankt voor alles in het bijdragen in het project voor de bediening van weeskinderen, voor het gebed en voor de materiële ondersteuning. Onze volgende stap is, als het verwarmingssysteem klaar is, om kennis te maken met de kinderen die bij ons komen wonen. We hebben ook een stukje grond, waar we graag bessenstruiken, fruitbomen en groentes willen plaatsen (om de kosten ten minste gedeeltelijk te dekken).

 

We wennen aan deze gemeente, we beginnen deel te nemen aan de bediening. Elvira, oudste dochter, zingt en speelt op haar dwarsfluit in de dienst en ze is betrokken bij de J.V., ze houdt hier erg van. De jongens zijn nog verlegen om de zondagschool te bezoeken. Soms als we thuiskomen, vinden we eten of bloemen voor de deur. De kerk ondersteunt ons op elke manier. Zij willen dat de bediening voor de weeskinderen ontwikkeld. Ondanks hun kleine salaris en pensioen, helpt iedereen zoveel hij kan. Zoals: iemand brengt groente uit de tuin, iemand helpt met schoonmaken en een omaatje komt vaak melk brengen.

 

Het verlangen van deze kerk om deze bediening te helpen ontwikkelen en eraan deel te nemen, moedigt ons aan om nog harder aan deze bediening te werken. En we weten dat de kerk plannen heeft om nog een gebouw op te knappen voor nog een pleeggezin, er is zelfs een mogelijkheid om kamers in te richten waar 18+ jongeren kunnen wonen die het internaat verlaten. “

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dit familiehuis is volledig afhankelijk van hulp van buitenaf. Daarom willen wij u vragen om dit familiehuis te ondersteunen. Waarmee? Als eerste vragen wij u, om voor hen te bidden. 

Kijk onder het kopje ''geldmeter'', waar u dit gezin mee kunt helpen. Elke hulp, klein of groot is van harte welkom! Vooral de terugkomende maadelijkse kosten voor de boodschappen, tranportkosten en elektriciteit is dit gezin heel erg mee geholpen. 

Heeft u vragen, hoe u dit gezin precies kunt helpen, laat het gerust weten via een mail of via WhatsApp.

 

U kunt u gift overmaken via 

T.N.V: S. de Wildt

Rekeningnummer: NL90 RABO 0115085831

Omschrijving: Familiehuis + doel

Datum: 18-10-2019

Oliebollenactie

In november hebben we weer de jaarlijkse oliebollenactie voor het werk van Stefanie met heerlijke oliebollen van bakkerij Voordijk. 

Kijk voor meer informatie onder het kopje ''acties''

Datum: 18-10-2019

Bedankt voor het medeleven

Ik wil iedereen hartelijk bedanken voor al uw medeleven in de periode van het sterven van Ludmilla en na haar overlijden. In welke vorm dan ook, e-card, mailtje of app. 

Veel mensen zullen zich afvragen hoe het nu met haar ouders en mij gaat.
Ik bezoek nog om de dag de moeder van Ludmilla, om haar bij te staan in de verwerking. 
De leegte in het kleine huisje is voelbaar. Haar bedje is leeg en er is niemand meer die zo'n intensieve hulp nodig heeft dan wat Ludmilla nodig had. Boven haar bedje hangt nu een mooie foto van Ludmilla. Moeder mist haar erg. Moeder vind het moeilijk om in hetzelfde huis te wonen, waarin ze Ludmilla lang verzorgt heeft. Moeder heeft plannen om binnenkort voor een periode een paar honderd kilometer verderop te gaan wonen en werken. Deze plannen had moeder al eerder, maar dit was onverstandig met een ernstig gehandicapt kindje (deze 'trektocht' is vrij normaal onder de zigeuner bevolking)

Met mij gaat het goed! Ik ben nog geen moment verdrietig geweest door het overlijden van Ludmilla. Het geeft mij zo'n rust dat ze nu voor eeuwig bij de Heere mag zijn en dat haar lijden hier voorbij is. Ze mag nu lopen, zien, horen en zingen tot Zijn eer.
Natuurlijk is er een soort van leegte. Als ik het kleine zigeunerhuisje binnen stap dan voelt het toch als een gemis, bij het zien van het lege bedje.

Sinds 2 weken is mijn vader weer naar Nederland. Mijn moeder hoopt hier nog een week te zijn. D.v. morgen hoopt mijn zus met haar dochter bij mij op bezoek te komen. Hier kijk ik erg naar uit!

Datum: 16-10-2019

Verblijfsvergunning verlengd

Enkele weken geleden moest ik mijn verblijfsvergunning weer verlengen. Met een man hier uit de kerk ging ik naar de migratiedienst. In gebed gingen we er heen. Wat zullen er dit jaar voor 'problemen' zijn? Meeste jaren was er wel iets niet orde of was de procedure veranderd. Op maandag hebben we de papieren ingeleverd en de volgende dag konden we gelijk de aanvraag bij de migratiedienst doen. Dit was nog nooit zo snel gegaan. Zou het dit keer dan zonder problemen lukken? We wisten dat we te vroeg waren voor de verlenging van de verblijfsvergunning, maar het kon niet anders omdat ik voor een week naar Pomichna zou gaan (1000km verderop in Oekraïne). 
Toen we aankwamen bleek ''de chef'' niet te werken op deze dag. De dagen dat hij wel werkte stonden beschreven op de deur. Wat te doen, wachten of naar huis gaan? We besloten te wachten. En daar kwam ''de chef'' aan die onze documenten moest goedkeuren. Hij liep vluchtig langs ons heen, riep nog dat hij vandaag ons niet zou helpen en deed de deur achter zich op slot. Wat nu? We gingen bidden of deze man ons toch nog wilde helpen. Want als die dag de verlenging van de verblijfvergunning niet aangevraagd zou worden, dan zou ik na mijn bezoek aan Pimichna, te laat zijn met aanvragen, met de gevolgen van dien.
Uiteindelijk ging de deur van het kantoor van deze man van het slot af. We opende de deur en vroegen of hij ons echt niet kon helpen. Dit werd niet in dank afgenomen en er werd ons toegeschreeuwd om dan maar naar een andere ''chef'' opzoek te zoeken. Maar helaas was deze  op vakantie. Uiteindelijk kwamen we bij de laatste ''chef'' die ons zou kunnen helpen. We hebben eerste gebeden met elkaar. Maar ook deze man bleef voet bij stuk houden. Toen we zeiden tegen deze man: Weet u, als u niet tekent dat zou het betekenen dat Stefanie hier niet mag wonen en veel kinderen de hulp niet kunnen krijgen die ze hard nodig hebben. Weet u dat er mensen nu op dit moment voor u bidden dat u deze papieren tekent?
Toen stak hij zijn hand uit naar mijn documenten, zonder ze te lezen, zetten hij er een krabbeltje op. Wat een gebedsverhoring! Deze ''chef'' heeft totaal de documenten niet bekeken en heeft ze gelijk goed gekeurd. Hier mogen we de Heere voor danken dat Hij deze ''chef'' gewillig heeft gemaakt om de documenten voor de verlenging van de verblijfsvergunning te tekenen. 

Toen konden we naar het afnemen van de vingerafdrukken en het maken van de foto.
En nu, gisteren, na enkele weken, heb ik de nieuwe verblijfsvergunning mogen ophalen.

(Blog 21 - 30)
Pagina: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18
Adresgegevens

Postadres van Stefanie:

UKRAINE
Kirovogradska Oblast
Pomichna
Vul. Nebesnoi Sotni 124A
Stefanie de Wildt

Mob.: +38 0665562989 (WhatsApp nummer)

"Een blijk van meeleven doet altijd goed."

Bankgegevens

Stichting Kimon
NL70 RABO 0157 518744
Omschrijving: Project Pomichnaja
Oekraïne Stefanie de Wildt

Erkend als ANBI (belasting aftrekbaar)

"Met uw bijdrage kunnen de kinderen de liefde en zorg krijgen die ze nodig hebben."

E-mailadres

Stefanie privé: sdewildt@kliksafe.nl
Thuisfrontcommissie: tfc@stefanieinoekraine.nl