Adres- en bankgegevens
(Blog 131 - 140)
Pagina: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20

Datum: 05-06-2018

De onderzoeken van Benjamin

Vrijdag is de röntgenfoto gemaakt van de maag van Benjamin. En het goede nieuws is dat er geen pylorus stenose of pylorus spasme zichtbaar was. Dit is goed nieuws want het houd in dat een operatie aan zijn maag niet nodig is. Maar nog steeds blijft het een vraag waarom Benjamin spuugt en niet groeit. 

Benjamin is nogmaals onderzocht door een cardioloog en het blijkt dat een hartoperatie wel noodzakelijk is. Dit kan gebeuren als hij 6 maanden is. En pas als hij gaat groeien, hij weegt nu nog steeds maar 3 kilo. 

Nu hebben ze Benjamin verschillende medicijnen voorgeschreven. Wij hopen en blijven bidden voor hem dat hij nu mag gaan groeien en over 3 maanden sterk genoeg is voor de hartoperatie. 

Datum: 31-05-2018

Gebed gevraagd voor Benjamin

Benjamin is een lief klein jongetje van nog maar 3,5 maand oud. Hij is al enkele weken bij ons in het ziekenhuis en wij genieten enorm van het mooie mannetje. Hij heeft al veel problemen in zijn jonge leventje. Ouders die niet kunnen zorgen voor hem door alcohol problemen en broers en zussen die al uit de ouderlijke macht zijn ontzet. Dat is de reden dat Benjamin nu bij ons is. Maar ook wij hebben grote zorgen om zijn gezondheid. Benjamin is als prematuur geboren en omdat zijn moeder tijdens de zwangerschap (hoogstwaarschijnlijk) veel alcohol gebruikte, zijn er daardoor nu ook de nodige gevolgen.

Naast dit alles maakte wij ons ook zorgen omdat hij niet groeit. Hij spuugt soms de hele voeding in één keer uit. Een aantal weken terug mochten wij met hem naar een ander ziekenhuis voor onderzoek aan zijn hart. Uit dit onderzoek bleek dat hij een hartoperatie nodig heeft. Maar niet alleen zijn hartje bleek het enige probleem te zijn, hij moest ook verder onderzocht worden waarom hij in zulke grote hoeveelheden spuugt. Helaas is het hier niet eenvoudig om toestemming te krijgen voor verder onderzoek. Gelukkig mochten de dokters ook de problemen van Benjamin inzien. Zo mocht hij afgelopen dinsdag naar een privékliniek waar verschillende specialisten Benjamin hebben onderzocht. Daar werd al vrij snel duidelijk dat hij een vernauwing heeft van de maaguitgang, waardoor de voeding met moeite naar de darmen kan gaan. Dit verklaard dus waardoor hij in enorme hoeveelheden spuugde en niet groeide. Er moet nog uitgezocht worden of deze vernauwing door een spasme komt en het met medicijnen opgelost kan worden, of dat er een operatie nodig is. Is een operatie noodzakelijk dan moet dit zo snel mogelijk gebeuren omdat anders de maaguitgang uiteindelijk dicht gaat zitten en hij zal komen te overlijden. Morgen gaan we naar een ander ziekenhuis om een röntgenfoto te laten maken om precies te bekijken of een operatie noodzakelijk is of dat het ook met medicijnen verholpen kan worden. Als Benjamin geopereerd moet worden is dit hier eigenlijk bijna onmogelijk om dit te regelen. Zeker omdat de moeder van Benjamin niet meer in beeld is. Als er een operatie geregeld wordt zonder dat de moeder in beeld is zijn er veel papieren nodig om toestemming te krijgen voor de operatie. Dit kost allemaal tijd en dit zal te veel tijd kosten voor Benjamin.

U zult begrijpen dat wij enorm geschrokken zijn van deze berichten.. Wat als hij geopereerd moet worden? Moeten wij dan nogmaals een kindje afstaan aan de dood? Wij kunnen het alleen van Hem verwachten! Laten wij bidden of de uitslagen morgen mee mogen vallen. Wat zijn wij als mensen toch machteloos! Alleen God kan morgen bij het onderzoek uitkomst geven! 

Datum: 23-05-2018

Na veel vertraging thuis aangekomen

Gisterenavond na een vluchtvertraging van 5 uur ben ik uiteindelijk afgelopen nacht thuis aangekomen. Door de onweersbuien kon het vliegtuig niet opstijgen. Hierdoor heb ik al die tijd in het vliegtuig moeten wachten.

Ik vind het fijn om weer thuis te zijn, maar ook dubbel omdat ik weer afscheid moest nemen van mijn familie. Ik kijk terug terug op 2 fijne weken, de eerste week samen met Tanja en vele bezoekjes aan mijn familie en kennissen.

Datum: 08-05-2018

Veilig geland

Wij willen u laten weten dat Stefanie en Tanja (dochter van haar Russische lerares) vanmiddag in Nederland zijn aangekomen. De reis verliep voorspoedig. Stefanie zal hier tot 22 mei op verlof zijn. Tanja blijft 1 week en vliegt daarna weer terug naar Oekraine. 

 

Datum: 04-05-2018

Operatie van Victoria

Uit de vorige blogs kennen jullie Victoria. Hierin heb ik u verteld dat Victoria een operatie nodig heeft, maar omdat Victoria en haar man deze kosten niet kunnen betalen zag het er naar uit dat ze steeds verder achteruit zou gaan. Toch bleef ze altijd bidden dat de Heere uitkomst zou geven. Ze had een vast vertrouwen dat alleen God haar kon helpen. Ik verwonderde mij altijd in haar vaste geloof dat God haar zal helpen. Al jaren heeft ze gebeden of de Heere uitkomst mag geven, en deze gebeden zijn verhoort! De Heere heeft een sponsor bereid gevonden om de operatie voor victoria te betalen. Toen ik het goede nieuws aan Victoria vertelde zei ze: “Dit is de hand van God, anders is dit onmogelijk’’.

Victoria moest een operatie waarbij haar bijschildklieren gedeeltelijk moesten worden weggehaald.

Afgelopen week stond de operatie gepland in Lviv. Dit is een grote stad verder op in Oekraïne. Victoria en haar man hebben mij gevraagd om met hun mee te gaan naar Lviv. Dus ben ik vorige week voor enkele dagen daar geweest om Victoria te ondersteunen voor en na de operatie. De operatie is voorspoedig verlopen. De operatie was niet geheel zonder risico’s voor haar, door haar slecht werkende nieren. De Heere heeft haar nog mogen sparen. Het herstel kan nog een paar maanden tot een jaar duren en misschien is een tweede operatie nog noodzakelijk.

Namens Victoria, na de Heere hartelijk bedankt voor het meeleven en het gebed in de afgelopen weken.

Datum: 20-04-2018

Verlof in mei

D.v. over enkele weken hoop ik voor twee weken op verlof in Nederland te komen: van 8 mei t/m 22 mei. Na een periode van veel verdrietige dingen hier te hebben meegemaakt, vind ik het fijn om weer even bij mijn familie te zijn. Dit keer kom ik niet alleen naar Nederland. Tanja(19) de dochter van mijn Russische lerares gaat de eerste week met mij mee.

Datum: 20-04-2018

Werkvakantie groep

In de afgelopen twee weken mocht hier een groep van 6 vrouwen werken in de twee ziekenhuizen hier in Oekraine. Wat fijn dat deze vrouwen de kinderen de liefde en aandacht mochten geven waar ze zo naar verlangden. Ze zagen de kinderen vooruitgaan in hun emotionele en lichamelijke ontwikkeling. Bedankt voor al jullie inzet! En voor ons, als langer termijnwerkers, is het altijd weer fijn om Nederlanders te ontmoeten met de zelfde passie voor deze kinderen.

 

3x per jaar organiseert "Children's relief" een werkvakantie naar Oekraïne. 2 a 3 weken mag je dan liefde en aandacht geven aan de kinderen in het ziekenhuis die anders hele dagen in hun bedjes moeten doorbrengen.

Datum: 17-04-2018

Geen thuis voor Anna-Maria!

Kan ook een vrouw haar zuigeling vergeten, dat zij zich niet ontferme over den zoon haars buiks? Ofschoon dezen vergaten, zo zal Ik toch u niet vergeten. (Jesaja 49:15)

In de vorige blog heb ik u verteld over het wegbrengen van Karl, Nadia en Gyuri naar het kindertehuis. Nadat we deze kinderen naar de juiste kamer hadden gebracht, waar ze de aankomende maanden/jaren zullen verblijven, gingen we de volgende kamer binnen. Bij binnenkomst werd ons aangewezen welke kinderen er met ons mee zouden gaan. Anna-Maria, Victoria en Veronica, alle drie ruim een jaar oud. De verzorgers kleedden de kinderen nog om en mijn collega en ik kregen ieder een kindje in de armen gedrukt en zo gingen we op weg naar de ambulance.

Deze 3 kinderen die het rehabilitatietraject hadden doorlopen, mochten wij weer naar huis brengen. Niet zomaar een huis, een klein huisje op het zigeunerkamp. Een huis zonder stromend water, zonder gas aansluiting en waar niet voldoende te eten is. Maar ‘meestal’ wel een huis waar liefde is voor deze kinderen, en deze liefde hebben ze niet (voldoende) gekregen in de periode van het verblijf in het kindertehuis. Een kind wat mag wonen en opgroeien in het huis van zijn ouders (of liefdevolle verzorgers) is pas thuis.

We vervolgden de hobbelige weg weer, op weg naar het eerste zigeunerkamp. Onderweg hadden we nog ‘de dokter’ opgehaald, een zogeheten man die toezicht houd op de situatie van de kinderen die thuis bij hun ouders op het zigeunerkamp wonen.  Anna-Maria was als eerste aan de beurt om thuis gebracht te worden. De zuster en de dokter stapte uit, terwijl mijn collega en ik in de ambulance bleven zitten met de kinderen. Al snel hoorde we veel mensen schreeuwen en roepen. Er werd aan de deur van de ambulance gerukt, om open te doen, maar dat werd niet toegestaan. Wat was er toch aan de hand? De moeder van Anna-Maria was niet thuis en zoals oma vertelde verbleef de moeder van Anna-Maria in Kiev. Oma kreeg nu de keuze om haar kleinkind aan te nemen, maar dit weigerde oma. Ze had geen geld om eten te kunnen kopen voor haar kleinkind. Deze strijd dat de familie Anna-Maria moest aannemen, hield nog even vol. Uiteindelijk zijn we toch maar weg gereden, met Anna-Maria nog bij ons. Nu was het rust.. Geen geschreeuw van bozen mensen meer om ons heen. Tegelijkertijd kreeg ik een rilling over me heen. Wat afschuwelijk was dat wat er net had plaats gevonden. Net, nog geen 5 minuten geleden werd de toekomst voor Anna-Maria bepaalt. Anna-Maria zal niet opgroeien bij haar moeder en zal de liefde van een warm gezin moeten missen. Dit kleine meisje zal opgroeien in een kindertehuis wat je liever geen thuis wilt noemen.. Inmiddels verblijft Anna-Maria al weer 2 maanden bij ons in het ziekenhuis. Over enkele weken/maanden zal ze weer terug gebracht worden naar het kindertehuis waarvan wij haar toen hebben opgehaald. Ze zal daar dan verblijven tot dat ze volwassen is. Het blijft voor mij onbegrijpelijk hoe een moeder haar kind kan afstaan. Gelukkig mochten de moeders van Victoria en Veronica wel hun kindje aannemen, ook al brachten wij deze kinderen in enorme armoede. Maar Victoria en Veronica hebben tenminste een thuis en een moeder die van ze houdt.

Datum: 10-04-2018

De nieuwe nieuwsbrief is uit!

Zie onder het kopje ‘nieuwsbrieven’ om Nieuwsbrief 02-2018 te downloaden en te lezen. Wilt u de foto's die bij de nieuwsbrief horen ontvangen? Meld u dan aan voor de nieuwsbrief door een mail te sturen naar tfc@stefanieinoekraine.nl.

Datum: 30-03-2018

Vertrek en verwelkoming tfc-leden

Omdat Arianne Blom met haar gezin naar Zeeland hoopt te verhuizen, zit ze sinds half maart niet meer in de thuisfrontcommissie. We willen haar hartelijk bedanken voor haar inzet en al het werk wat ze voor Stefanie mocht en wilde doen.

Gelukkig mogen we Hanna van Dijk verwelkomen in de TFC. Hier zijn we heel blij mee!

(Blog 131 - 140)
Pagina: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20
Adresgegevens

Postadres van Stefanie:

UKRAINE
Kirovogradska Oblast
Pomichna
Vul. Nebesnoi Sotni 124A
Stefanie de Wildt

Mob.: +38 0665562989 (WhatsApp nummer)

"Een blijk van meeleven doet altijd goed."

Bankgegevens

Stichting Kimon
NL70 RABO 0157 518744
Omschrijving project Stefanie:
Project Pomichnaja Oekraïne Stefanie de Wildt

Omschrijving project familiehuis:
Project Pomichnaja Oekraïne familiehuis

Erkend als ANBI (belasting aftrekbaar)

"Met uw bijdrage kunnen de kinderen de liefde en zorg krijgen die ze nodig hebben."

E-mailadres

Stefanie privé: sdewildt@kliksafe.nl
Thuisfrontcommissie: tfc@stefanieinoekraine.nl